Naam land	India (de Republiek)
Regeringsvorm	parlementaire democratie
Staatshoofd	President A.P.J. Abdul Kalam

Geografie

Oppervlakte	3.287.590 km2 (88 x Nederland)
Hoofdstad	New Delhi
Tijdverschil met Nederland	+ 4,5 uur (wintertijd), + 3,5 uur (zomertijd)

Bevolking

Bevolkingsaantal	1.062 miljoen inwoners
Bevolkingsgroei	1,5 procent
Taal	Hindi, Engels
Religie	83 procent hindoe, 11 procent moslim

Economische indicatoren

BBP	510,2 miljard US dollar
BBP per hoofd van de bevolking	490 US dollar
Reële groei BBP	6,5 procent (2003/04, schatting)
Stijging consumentenprijzen	3,8 procent (2003/04)
Munteenheid	rupee, (1 rupee = 0,01828 euro, 26.05.2005)

Buitenlandse handel

Totale invoer in India	65,2 miljard US dollar
Totale uitvoer uit India	52,7 miljard US dollar
Uitvoer uit Nederland naar India	777,3 miljoen euro (2004)
Invoer in Nederland vanuit India	1041,2 miljoen euro (2004)
Voornaamste handelspartners	invoer uit: VS, België, VK, Japan, Duitsland uitvoer naar: VS, VK, Duitsland, Japan, België

Bronnen: EIU, EVD/CBS, Census India

India is met een oppervlakte van bijna 3,3 miljoen km² het op zes na grootste land ter wereld. Daarbij inbegrepen is een groot deel van Jammu en Kasjmir in het uiterste noorden, waarover de territoriale rechten zowel door Pakistan als door India worden geclaimd. Globaal gezien ligt India tussen het Himalayagebergte en de Indische Oceaan. Het land grenst in het noordwesten aan Pakistan (2.912 kilometer); in het noorden aan Nepal (1.690 kilometer), Bhutan (605 kilometer) en de Chinese provincie Xizang of Tibet (3.380 kilometer); in het noordoosten aan Myanmar of Birma (1.463 kilometer) en in het oosten aan Bangladesh (4.053 kilometer). De rest van het land wordt omgeven door de Arabische Zee in het westen en de Golf van Bengalen in het oosten (in totaal 7.000 kilometer).
Geografisch is India te verdelen in drie natuurlijke regio's: het Himalayagebergte in het noorden met enkele van de hoogste toppen ter wereld, de grote vlaktes van de rivieren de Indus en de Ganges, en de grote plateaus van het zuidelijke gedeelte van het schiereiland, dat bestaat uit zeer oude geologische formaties.

Het klimaat is voornamelijk tropisch, met uitzondering van bijvoorbeeld de Himalaya. De temperatuur verschilt echter van maand tot maand per gebied: in en rond Mumbai (=Bombay) aan de westkust heerst een tropisch klimaat. Het weer is hier redelijk aangenaam en vrij constant door de verkoelende zeewind. Van november tot februari bedraagt de gemiddelde temperatuur 20°C. Gedurende de periode van april tot juni loopt de temperatuur op tot omstreeks 33°C. Van half juni tot eind september heerst de zuidwestmoesson en regent het flink.
In New Delhi bestaat een groot verschil tussen zomer en winter. Gedurende de wintermaanden (januari-februari) daalt de temperatuur 's nachts tot omstreeks 5°C. In de maanden mei en juni kunnen de temperaturen echter oplopen tot 40°C of meer. Van juli tot september is het er doorgaans regenachtig en liggen de temperaturen tussen 22 en 32°C.
Kolkata (=Calcutta) en de Bengaalse vlakte kennen in de winter (november tot februari) aangename temperaturen tussen de 15 en 24°C. Van maart tot juni is het droog en heet met temperaturen rond de 40°C. Het regenseizoen duurt er van half juni tot half september. Het is er dan zeer vochtig met temperaturen tussen de 30 en 35°C.
Een vergelijkbaar patroon geldt ook voor de Zuid-Indiase steden Hyderabad en Chennai (Madras). Gematigde temperaturen in de maanden november tot en met februari, heet in april en mei en vochtig en warm in de periode van juli tot en met oktober.
Het hoger gelegen Bangalore heeft een betrekkelijk gelijkmatig klimaat. De gemiddelde temperatuur in de koudste maand (januari) bedraagt ongeveer 20°C, in de warmste maand (april) ligt die bij ongeveer 27 graden Celsius.
In heel India geldt de zogenaamde Indian Standard Time (IST). Het is in vergelijking met Nederland 4,5 uur later (in de periode dat in Nederland de zomertijd geldt, is dit 3,5 uur).

Met naar schatting 1,046 miljard inwoners (www.censusindia.net/) heeft India het op één na hoogste bevolkingsaantal ter wereld (16,8 procent van de wereldbevolking). In de periode 1991-2001 bedroeg de bevolkingsgroei gemiddeld 1,95 procent per jaar. Met een dichtheid van 324 inwoners per km² (2001) is het land ook één van de dichtstbevolkte landen ter wereld. Grote delen van India zijn overbevolkt.
Economische ontwikkeling is een constante race tegen de bevolkingsgroei. Het in de hand houden van de bevolkingsomvang is voor de Indiase overheid dan ook een brandend vraagstuk. De bevolkingsdichtheid varieert sterk van gebied tot gebied. De grootste dichtheid vindt men in de rijstteeltgebieden in de vlakte van de Beneden-Ganges en de rivierdelta in Bengalen, maar ook in delen van Assam, in delen van de oostelijke rivierdelta's, rond Madras, in Kerala en in de kustvlakten die zich uitstrekken van Bombay tot in Gujarat.
Uit voorlopige cijfers van de laatste volkstelling (2001) blijkt dat de verschillen tussen de deelstaten nog toenemen. Het zuiden scoort wat betreft geboortebeperking aanzienlijk beter dan het noorden (Kerala met een gemiddelde groei van 0,9 procent over de laatste tien jaar tegenover Bihar met een toename in dezelfde periode tot 2,43 procent per jaar). India kent een mannenoverschot: 51,7 procent van de bevolking is man, 48,3 procent vrouw. Verreweg het grootste aantal Indiërs woont nog op het platteland (72,2 procent). In 2001 maakte de beroepsbevolking 39,3 procent van de totale bevolking uit.

Bevolkingsopbouw:

0 - 14 jaar	32,7 procent
15 - 64 jaar	62,3 procent
65 jaar en ouder	5,0 procent

Bron: EIU

Voornaamste steden en aantal inwoners (2001):

Mumbai (= Bombay)	16,4 miljoen
Kolkata (= Calcutta)	13,2 miljoen
Delhi	12,8 miljoen
Chennai (= Madras)	6,4 miljoen
Bangalore	5,7 miljoen
Hyderabad	5,5 miljoen
Ahmedabad	4,5 miljoen

Bron: Census 2001

De bevolking is buitengewoon gevarieerd, niet zozeer wat betreft etnische afkomst, als wel naar taal of dialect. Deze omstandigheid vormt in belangrijke mate de basis voor de verdeling van het land in deelstaten en 'union territories'.
De talen in het noorden van India behoren voornamelijk tot het Indo-Arisch, waarvan het Hindi de belangrijkste is (42,2 procent van de totale bevolking spreekt het). Dit wordt voornamelijk gesproken in de deelstaten Rajasthan, Haryana, Punjab, Himachal Pradesh, Uttar Pradesh, Bihar en Madhya Pradesh.
In Zuid-India behoren de verschillende talen tot een geheel andere groep: het Dravidisch. Ze worden voornamelijk gesproken in de deelstaten Tamil Nadu (Tamil), Kerala (Malayalam), Andhra Pradesh (Telugu) en Karnataka (Kannada).
Daarnaast wordt door een aantal stammen in de landelijke gebieden een veelheid van talen gesproken, zoals bijvoorbeeld het Tibetaans (voornamelijk in het Himalayagebied). Het Engels is de belangrijkste taal voor gebruik in nationaal, politiek en commercieel kader.
In totaal worden in India ongeveer 850 talen gesproken. Er zijn negentien nationale of officiële talen. (www.ethnologue.com/show_country.asp?name=India)

Een bijzonder fenomeen binnen de Indiase maatschappij is de verdeling van de bevolking in zogenaamde kasten. Men wordt door geboorte als het ware 'veroordeeld' tot een bepaalde kaste. Status en beroep worden hierdoor feitelijk bepaald.
De meest voorkomende godsdiensten zijn: hindoeïsme (82 procent), islam (12 procent), christendom (2,3 procent), sikhisme (1,9 procent), boeddhisme (0,8 procent) en jainisme (0,4 procent). Er bestaat dikwijls een verband tussen politieke fricties en spanningen tussen religieuze groeperingen, vooral tussen hindoes en moslims in het noorden (waarbij niet altijd even duidelijk is wat oorzaak is, wat gevolg). Een eigenaardigheid van de Indiase samenleving is verder nog dat veel waarde wordt toegekend aan astrologische berekeningen. Ook bij zakelijke en politieke beslissingen kan dit een rol spelen.

Algemeen
Sinds de onafhankelijkheid in 1947 is India de grootste democratie ter wereld. De federale republiek bestaat uit 28 deelstaten en 7 zogenaamde 'union territories', elk met een eigen hoofdstad. New Delhi is de federale hoofdstad. De grondwet, die sinds 1950 van kracht is, voorziet in een onafhankelijke rechtspraak met het Supreme Court als hoogste orgaan. Het parlement is naar Britse traditie opgebouwd uit een Lagerhuis (Lok Sabha) en een Hogerhuis (Rajya Sabha). Op deelstaatniveau bestaat in de meeste gevallen eenzelfde tweekamersysteem. Het Lagerhuis telt 545 leden, waarvan er 543 om de 5 jaar worden gekozen volgens een systeem van algemeen kiesrecht (2 leden worden aangewezen door de president). De kiesgerechtigde leeftijd is 18 jaar.

Landelijk bestuur
De president (op dit moment dr. A.P.J. Abdul Kalam) wordt elke vijf jaar gekozen door de twee Kamers van het parlement, samen met de wetgevende organen van de verschillende staten.
De laatste landelijke verkiezingen (april/mei 2004) werden tot veler verrassing gewonnen door de Congress Partij onder leiding van Sonia Gandhi. De regeringscoalitie (United Progressive Alliance, UPA) staat onder leiding van premier Manmohan Singh. De regering telt 68 ministers, waarvan er 29 deel uitmaken van het kabinet. De Congress Partij neemt 43 van de 68 ministerposten voor haar rekening. Verder maken de volgende partijen eveneens deel uit van de regeringscoalitie: RJD, DMK, NCP, PMK, Lok Jansakthi, IUML, TRS en JMM.

Regionaal bestuur
De Indiase grondwet regelt in principe de verdeling van de bevoegdheden tussen federatie en deelstaten. In sommige gevallen dragen beide gedeelde verantwoordelijkheid. In de praktijk zijn de deelstaten sterk afhankelijk gebleven van de centrale overheid, doordat een groot gedeelte van hun financiële middelen afkomstig is van de centrale overheid.
Nadat in de jaren tachtig niet alleen het centralistische leiderschap in India aan betekenis heeft verloren, maar ook het systeem van centrale economische planning in belangrijke mate werd losgelaten, is de invloed van de deelstaten groter geworden. Afgezien van de politieke betekenis van deze ontwikkeling, kunnen deelstaatregeringen nu in belangrijke mate de snelheid van de economische hervormingen bepalen en een eigen liberaliseringskoers varen. Dit betekent onder andere dat zij nu zelf toestemming kunnen verlenen voor aangemelde projectvoorstellen, het gebruik van de grond kunnen reguleren, de arbeidsmarkt kunnen sturen (door middel van het al dan niet stichten van overheidsbedrijven op deelstaatniveau), invloed kunnen uitoefenen op de openbare nutsvoorzieningen en, in sommige gevallen, zelfstandig buitenlandse investeringen kunnen aantrekken.